نرجس

 نرجس خاتون، همسر امام حسن عسکرى (ع) و مادر بزرگوار امام زمان (ع) ، ملیکه رومیه بود که سوسن و صیقل و ریحانه نیز نامیده مى شد.
از طرف پدر، دختر یشوعا پسر قیصر روم شرقى و از طرف مادر، نسل شمعون از یاران حضرت عیسى مسیح (ع) و وصی او به شمار مى رفت.


نرجس خاتون، همسر امام حسن عسکرى (ع) و مادر بزرگوار امام زمان (ع) ، ملیکه رومیه بود که سوسن و صیقل و ریحانه نیز نامیده مى شد.
از طرف پدر، دختر یشوعا پسر قیصر روم شرقى و از طرف مادر، نسل شمعون از یاران حضرت عیسى مسیح (ع) و وصی او به شمار مى رفت.
او با این که درکاخ زندگى مى کرد، آن چنان پاک و با عفت بودکه گویى شباهت به خانواده خود ندارد و از حیث رفتار و اخلاق به خانواده مادرى کشیده، و زندگى اش همچون زندگى شمعون و عیسى و مریم (ع) ، سرشار از صفا و معنویت و پاکى بود(1).
از این رو دوست داشت با یک خانواده پاک و خداپرست وصلت کند و خداوند او را در این امرکمک کرد و او به طور غیر عادى و تعجب آور، خود را به امام حسن عسکرى (ع) رساند.
هنگامى که نرجس خاتون وارد خانه امام هادى (ع) شد، امام او را به خواهرش حکیمه خاتون سپرد تا احکام و دستورات اسلام را به او بیاموزد.
حکیمه خاتون با این که خود از بزرگان بانوان خاندان امامت و رسالت بود، او را سیده خانواده خود (2) و خود را خدمتگزار او خطاب مى کرد (3).
واما بازداشت نرجس خاتون
جعفرکذاب، جریان تجلى امام مهدى (ع) در نماز بر پدر و دریافت نامه ها و اموال شیعیان قم را به رژیم عباسى گزارش داد و بى درنگ خلیفه غاصب، دستور بازداشت سالار بانوان، نرجس خاتون، را صادرکرد و از او، فرزند گرانمایه اش حضرت مهدى(ع) را مطالبه نمود. اما او با درایت وصف ناپذیر خویش از راه تقیه، جریان را نپذیرفت .
ولى دستگاه از او دست برنداشت و آن بانوى گرانمایه را به زندان قاضى سامرا و تحت نظر او فرستاد، تا ضمن مراقبت شدید از او، جریان را دنبال کند. اما خداوند پس از مدتى کوتاه، راه نجات او را فراهم آورد.(4)
نرجس خاتون در سال 261هجرى و به روایتى قبل از شهادت امام حسن عسکرى (ع) از دنیا رفت.
قبر شریفش در سامرا، کنار قبر منور امام حسن عسکرى(ع) قرار دارد .(5)

  1. سیماى آفتاب حبیب الله طاهرى ص61
2. بحا رالانوار، ج 51 ص 2
3. بحارالانوار، 51 ص 12
4. امام مهدى (ع) ازولاد ت تا ظهور سید محمدکاظم قزوینى ص 253
ه. ریاحین الشریعه ج3 ص 25




:: برچسب‌ها: نرجس

نویسنده : عشاق المهدی
تاریخ : ۱۳۸۸/۱۱/٥