ملاقات در صاریا

قدرت معنوی و نیروی روحی پیامبران و اوصیاء آنان، توانائی وهبی است که خداوند، بدون وساطت زحمت و ریاضت، از عالم غیب به ایشان عطا نموده و همین است که «بینه» رسالت و «آیه» و نشانه ی وصایت بوده، مقام آسمانی و منصب الهی آنان را اثبات می‏کند.


قدرت معنوی و نیروی روحی پیامبران و اوصیاء آنان، توانائی وهبی است که خداوند، بدون وساطت زحمت و ریاضت، از عالم غیب به ایشان عطا نموده و همین است که «بینه» رسالت و «آیه» و نشانه ی وصایت بوده، مقام آسمانی و منصب الهی آنان را اثبات می‏کند.
کارهای خارق‏العاده‏ی پیامبران و امامان معصوم علیهم السلام مثل مرده زنده کردن و شفا دادن کور و شق القمر و سخن گفتن با حیوانات و فرمان بردن جن و فرشته و سایر اشیاء از آنان، همه معلول همان قدرت وهبی است که خداوند به ایشان بخشیده است.
زیرا انبیاء و ائمه علیهم السلام نه چله نشینی داشته اند، نه به دستور مرشد و مرتاضی ریاضت کشیده‏اند. بلکه تصرفشان در کائنات و تسخیرشان نسبت به اشخاص و اشیاء، در اثر قدرتی است که پروردگار مهربان در باطنشان آفریده تا نشانه‏ی حقانیت و سند اثبات رسالت و امامتشان باشد.
در مدارک اسلامی اسناد زیادی در این مورد وجود دارد و متن کتاب و سنت گویای این حقیقت است که یکی از راه‏های شناخت حجت الهی، قدرت خدادادی است.
نمونه‏ای از اخبار، گزارش محمد بن ابراهیم نعمانی، حدیث نگار بزرگ قرن چهارم هجری است که در صفحه‏ی 242 «کتاب الغیبة» نوشته و ترجمه‏اش چنین است:
ابی الجارود گوید: به امام پنجم، حضرت باقر علیه السلام عرض کردم: وقتی پیشوای بحق و امامی از اهل بیت درگذشت، حجت بعد از او چگونه شناخته می‏شود و از روی چه نشانه‏ای می‏توان امام معصوم را تشخیص داد؟
حضرت فرمودند:
به هدایت و وقار و اعتراف دودمان پیامبر نسبت به برتری او به اینکه از چیزی ما بین مشرق و مغرب سوال نشود، مگر آنکه پاسخ دهد و اجابت نماید.
در این سند، پیرامون نشانه‏های امام معصوم و جانشین پیامبر، روی چهار مورد تکیه شده که عبارتند از:
1. هدایتگری و ارشاد مردم به معارف وحی و حقایق کتاب و سنت.
2. سکوت و وقار یعنی پرهیز از سخن نابجا و نگاه ناروای تند و زننده.
3. اقرار آل محمد صلی الله علیه و آله به فضیلت او و اعتراف همگان به برتری مقام وی.
4. اجابت هر درخواستی یعنی پاسخگویی به تمام سوالات و قدرت بر انجام هر کاری در جهان آفرینش که از او خواسته شود و در جهت هدایت امت باشد.
از این بیان حضرت باقر علیه السلام استفاده می‏شود که قدرت وهبی، یکی از نشانه‏های حجت خداست.
البته چنانکه در مورد علم وهبی خاطرنشان گردید (که دانش آسمانی سفیران الهی، به مقدار وسعت دائره‏ی رسالت و در محدوده‏ی هدایتگری آنان بوده است) در مورد قدرت وهبی نیز این نکته قابل توجه است که توان روحی تمام پیامبران و اوصیاء آنان، یکسان نیست، بلکه هر پیامبر یا وصی پیامبری، به اندازه‏ی مقام و گسترش رسالت و اهمیت وصایتش، از نیروی موهبتی خداوندی بهره مند گردیده است.
فقط حضرت خاتم الانبیاء و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام دارای قدرت وهبی گسترده و بی قید و شرط هستند، یعنی بر تمام نظام خلقت ولایت دارند و همه‏ی آنچه خدا آفریده، در جهان ملک و ملکوت و در این دنیا و عالم پیش از این دنیا و جهان آخرت، بهشت و جهنم، جن و فرشته، زمین و زمان، دریا و صحرا، و خلاصه کلیه‏ی پدیده‏ها و مخلوقات پروردگار، بدون استثناء، زیر سیطره‏ی آنان و تابع اراده و فرمانشان می‏باشند. چه آنکه اراده‏ی این بزرگواران، اراده‏ی خداوند است و به همان ملاک که اراده‏ی پروردگار، تخلف از مراد ندارد، اراده و امر این برگزیدگان الهی نیز، بر تمام مقدرات آفرینش نافذ است و تخلف نمی‏پذیرد.
در کتاب «روح هستی» از امام زمان حضرت بقیة الله علیه السلام خاطرنشان گردیده نموده‏ایم که فرمودند:
دلهای ما، ظرف‏های مشیت الهی است پس هر گاه خداوند (چیزی را اراده کرد و) خواست، ما نیز خواسته‏ایم. و خدا می‏فرماید: و نمی‏خواهید مگر خدایی که پروردگار جهان‏هاست بخواهد.
اکنون چند ماجرا و گزارش در این باره خاطرنشان می‏سازیم تا افق اندیشه‏ها نسبت به قدرت آسمانی و ولایت بی قید و شرط اهل بیت معصومین علیهم السلام روشن‏تر شود. البته اسناد فراوانی از کتاب و سنت پیرامون این مطلب وجود دارد که در منابع شیعه و غیر شیعه، به طور پی در پی و متواتر ثبت گردیده، اما به خاطر رعایت اختصار، تنها به یادآوری چند سند از باب نمونه، قناعت می‏ورزیم.
نخست چند رویداد و گزارش از مدارک علمی و حدیثی شیعه:




:: برچسب‌ها: قدرت روحی موهبتی

نویسنده : عشاق المهدی
تاریخ : ۱۳۸٩/۳/٢