جزیه

 ابوبصیر از امام صادق (ع) پرسید: امام زمان (ع) با اهل ذمه چه خواهد کرد؟ فرمود: مانند پیامبر اکرم (ص) با آنان پیمان می بندد، آنان هم با کمال خضوع، با دست خودشان جریه می پردازند. (1)جزیه، مالیاتى است که از اهل ذمه یهود، نصارى و مجوس با در نظرگرفتن توانا و ناتوان بودن آن ها، گرفته می شود و در مقابل، از حمایت قانون برخوردار می شوند و مانند یک فرد مسلمان در پناه اسلام، آزاد زندگى می کنند،


و آن مثل زکات وخراج ومالیات وغیره است که از مسلمانان گرفته می شود در این حکم، اجحاف و ظلمی نیست و هر دولت براى اداره مملکت، از وصول مالیات ناگزیر است در اسلام، آن چه از اهل کتاب دریافت می شود به نام جزیه و آن چه از مسلمین اخذ می گردد به نام زکات وغیره خوانده شده است. پس از فتح مکه و درآمدن مردم فوج فوج به دین اسلام وسیطره مسلمانان به نحوکامل بر جزیرة العرب، خداوند پیغمبرش را به نبرد با اهل کتاب از یهود ونصارى امر فرمود:قاتلوا الذین لا یومنون بالله ..... من الذین اتوا الکتاب حتی یعطوا الجزیة عن ید وهم صاغرون (2)

با اهل کتاب که به ایمان به خدا و روز واپسین تن نداده و آن چه راکه خدا و رسول حرام کرده، حرام ندانند و به دین حق نگرایند، بجنگید تاگامی که به دست خود، به حالت خوارى وذلت جزیه بپردازند. ابن کثیر گفته: این آیه در سال نهم هجرت، نازل گردید وتا آن روز پیغمبر(ص) از اهل کتاب جزیه نگرفته بود. وچون این آیه فرود آمد، آن حضرت از نصاراى نجران ومجوس هجر وسپس از اهل ایله و اذرح و مردم اذرعات و جز آن ها از قبایل نصارى که در اطراف جزیرة العرب سکونت داشتند، جزیه گرفت. (3)

1. بحار الانوار ج 52 ص 376و 381.

2. سوره توبه، 29.

3. معارف و معاریف ج 4 ص 143.

 




:: برچسب‌ها: جزیه, امام زمان (عج), امام زمان, مهدویت

نویسنده : عشاق المهدی
تاریخ : ۱۳۸٩/٥/۳۱