چگونگى غیبت 3

مستور بودن

امام صادق(علیه السلام) فرمود: «در صاحب این امر سنّتهایى از پیامبران(علیهم السلام)است: سنّتى از موسى بن عمران، سنّتى از عیسى، سنّتى از یوسف، سنّتى از محمد(صلى الله علیه وآله وسلم) :


امّا سنّتى که از موسى(علیه السلام) دارد، آنست که خائف و منتظر فرصت نشسته است.
امّا سنّتى که از عیسى (علیه السلام) دارد آنست که در باره اش بگویند آنچه را که در باره عیسى(علیه السلام) مى گفتند.
امّا سنّتى که از یوسف(علیه السلام) دارد، مستور بودن است. خداوند بین او و مردم حجابى قرار مى دهد، بطورى که او را مى بینند ولى نمى شناسند.
و امّا سنّتى که از محمد(صلى الله علیه وآله وسلم) دارد، آنست که هدایت شده به هدایت او و سیر کننده به سیرت اوست.»(1)
با توجّه به این روایت و نظایر آن، زندگى حضرت مهدى (علیه السلام) در دوران غیبت، به شکل طبیعى صورت مى گیرد و حتّى مردم عادى نیز به دیدار او توفیق مى یابند، امّا از شناخت او ناتوان اند.
با این تفسیر، غیبت آن بزرگوار، فقط به عنوان «حجاب معرفت» و «مانع شناخت» مطرح مى شود که آن هم بر دیده و دل مردم کشیده شده است نه بر وجود شریف او. و بدین ترتیب مى توان گفت که هرگاه آن حجاب و مانع از چشم و سریره مردم برداشته شود (یَرَونه و یعرفونه) او را خواهند دید و خواهند شناخت.

  1- کمال الدین ج 2، باب 33، ح 46، ص 351




:: برچسب‌ها: مستور بودن, امام زمان (عج), امام زمان, مهدویت

نویسنده : عشاق المهدی
تاریخ : ۱۳۸٩/٦/٢٠