خلفا2

خلفاى عباسى

دوران غیبت صغرى که نواب خاص امام زمان (ع) در آن دوره، مسؤولیت نیابت را به عهده داشتند ونزدیک به هفتاد سال از تاریخ را به خود اختصاص دادند، مصادف ومقارن با خلافت شش تن از خلفاى عباسى بوده است.


هنر عباسى ها آن بودکه خودشان را جزء آل محمد به قلم آوردند تا جنبش ونهضت را به نفع خود اداره کنند. سرانجام بنى عباس به نام اهل بیت (ع)خلافت را، پس از سرنگونى بنى امیَه به دست گرفتند، ودر ابتداى کار، روزى چند به مردم وعلویین روى خوش نشان دادند.
حتى به نام انتقام شهداى علویین، بنى امیه را قتل عام کردند وقبورخلفاء بنى امیه را شکافتند وهر چه یافتند، آتش زدند. امَا دیرى نگذشت که شیوه ظالمانه وخصمانه بنى امیه را پیش گرفتند ودر بیدادگرى وبى بند وبارى، هیچ گونه فروگذار نکردند و علویین را دسته دسته گردن زدند ویا زنده زنده دفن کردند. یکى از ویژگى هاى خلفاى عباسى که در همه آن ها مشترک مى باشد، مشغول بودن وپرداختن به لهو ولعب، خوشگذرانى، شراب خوارى، شب نشینى ها و عدم کوچک ترین توجه به شؤون زندگى مردم است.
از دیگر ویژگى خلفاى عباسى، دشمنى با خاندان رسالت، ایجاد نفرت نسبت به علویین، تبعید، زندانى کردن، کشتن و فشار بر آنان بود. در این فکر میان خلیفه سران قوم، ارتش و وزراء فرقى نبود وهمه، هم عقیده بودند. این تفکر در سراسر تاریخ خلافت عباسى به چشم مى خورد، لیکن بر حسب اختلاف اشخاص وروحیه ها در ادوار مختلف شدت وضعف پیدا مى کرد.
متوکل در دشمنى با خاندان رسالت، در میان خلفاى عباسى نظیر نداشت. در سال6 23 هجرى قمرى امرکرد قبه ضریح امام حسین (ع) را درکربلا وهمچنین خانه هاى بسیارى که در اطرافش ساخته بودند، خراب وبا زمین یکسان نمودند ودستور داد آب به حرم امام (ع) بستند وزمین قبر مطهر را شخم وزراعت کنند تا به کلى اسم ورسم مزار فراموش شود. (1)

  1- مروج الذهب، ج 4 ص 5 شیعه در اسلام، علامه طباطباى، ص 26.




:: برچسب‌ها: خلفا, امام زمان (عج), امام زمان, درد دل با امام زمان(عج)

نویسنده : عشاق المهدی
تاریخ : ۱۳۸٩/۸/۱٥