تشرفات15

على بن مهزیار

 ابوالحسن على بن مهزیار دورقى اهوازى از برجسته ترین فقها و محدثان نامدار جهان تشیع و رهبران فکرى و اجتماعى شیعه در خطه خوزستان در نیمه اول قرن سوم هجرى بود.
وى افتخار مصاحبت و تلمذ نزد چند امام معصوم از ائمه اهل بیت (ع)، یعنى حضرت على بن موسى الرضا، محمد بن على الجواد، على بن محمد الهادى، و احتمال حسن العسکرى (ع)، را داشت .


و از سوى حضرت جوادالائمه (ع)، وامام هادى (ع)، سمت وکالت وسفارت، و نزد آن امامان همام منزلتى بسیار بزرگ) یافت ودر مدح وتمجید او توقیعات بى نظیرى از ائمه (ع) صادر گردید. بدیهى است که وى آن منزلت شایسته را بر اثر خلوص در اعتقاد، ولایت پذیرى، دقت در انجام تکالیف الهى وارائه خدمات علمى و دینى همچون هدایت مردم و تألیف کتب و نشر تفسیر وفقه و حدیث به دست آورده است.
بر این اساس عموم علماى رجالى و تراجم، موقعیت ممتاز او را از حیث وثاقت، تفقه، وجاهت و محبوبیت نزد ائمه (ع)، تألیف کتب و دیگر فضائل وکراماتى که از وى مشاهده یا مسمرع گردیده ستوده اند، و همگى برانند که کسى کوچک ترین خدشه اى بر شخصیت والاى ایشان وارد نکرده است .
شیعیان به ویژه مردم اهواز در طول تاریخ غیبت صغرى وکبرى مقام او را ارج نهاده و مرقدش را به مثابه ملجأ و پناهگاه معنوى براى عموم مؤمنین زیارت مى نمایند. آرامگاه على بن مهزیار در اهواز است.
على بن مهزیار علاوه بر سى کتاب مشابه کتب حسین بن سعید، ده کتاب دیگر به نام هاى حروف القران، کتاب القائم (ع)، کتاب انبیاء، کتاب نوادر کتاب وفات ابوذر کتاب اسلام سلمان فارسى، کتاب خصال، کتاب حدیث الاشعریه، کتاب رسائل على بن اسباط وکتاب حدیث بدر یعنى مجموعا چهل کتاب تألیف نموده اند.
کتاب هاى على بن مهزیارکه در عناوین باکتاب هاى حسین بن سعید مشابه است عبارتنداز: وضو، صلاة، زکاة، صوم، حج، طلاق، حدود، دیات، تفسیر فضائل، عتق و تدبیر، تجارات و اجارات، مکاسب، مثالب، دعا، تجمل و مروت، مزار, رد بر غلات وصا یا، مواریث، خمس، شها دات، فضائل المؤمنین، ملاحم، تقیه، صید و ذبائح، زهد، اشربه، نذور و ا یمان وکفا رات، بشا رات، النکاح.
کتاب هاى فوق از اصلى ترین و عمده ترین کتاب هایى بوده که مورد استناد اصحاب کتب اربعه قرارگرفته است.
واما شبی تشرف علی بن مهزیار به محضر امام زمان (ع) : تصور عمومى درباره ایشان در این حد است که بیست بار به قصد ملاقات امام زمان (ع)، به زیارت خانه خدا مشرف شده ولى توفیق زیارت نیافته تا اینکه در عالم خواب به اوگفته شده که امسال به سفر حج بروکه به ملاقات امام زمان (ع) توفیق پیداکنى.
بالاخره در بیست و یکمین سفر پس از اداى مناسک حج خدمت آن مولا شرفیاب شده است. این مضمون حتى در زیارتنامه اى که براى زیارتگاه تنظیم شده منعکس گردیده است. در حالى که اهل علم و مطالعه مى دانند درکتب رجال و تراجم قدیمى، چنین قصه اى براى على بن مهزیار نیامده و اصولا تاریخ زندگانى او این قصه را تکذیب مى کند.
آن کسى که در زمان غیبت امام زمان (ع)، خدمت آن حضرت رسیده شخصى به نام على بن ابراهیم بن مهزیار برادرزاده على بن مهزیار بوده است. زیرا مهزیار سه پسر داشته، اولى و مشهور آن ها همان على، دومى ابراهیم و سومى داود، و همگى از فقها ر از اصحاب ائمه (ع) بودند وعلى که خدمت امام زمان رسیده، فرزند ابراهیم بوده است. کتاب هایى که قصه تشرف على بن ابراهیم بن مهزیار را نقل نموده عبارتند از:
الف : کمال الدین و تمام النعمه تألیف شیخ صدوق(م 381ق)
ب :. کتاب الغیبة شیخ طوسى (م460 ق)
ج: دلایل الإمامة، تألیف محدث کبیر محمد بن جریر بن رستم طبرى صغیر از علماى قرن پنجم هجرى. (1)

1- نشریه موعود، شماره21 ص 26.

 




:: برچسب‌ها: امام زمان, امام زمان (عج), امام مهدی(عج), پیامک به امام زمان

نویسنده : عشاق المهدی
تاریخ : ۱۳۸٩/۱٠/٢٦